آیا رزونانس توانست به عدالت آموزشی کمک کند؟

این مطلب را چند روز پس از مشخص شدن مدال‌های امسال می‌نویسم ( ۳۰ شهریور ماه ۱۴۰۴). به علت مشغله کاری و ذهنی اکنون توانستم وقت بگذارم و بنویسم. انگیزه‌ی نگارش متن بررسی اثرگذاری ما در عدالت آموزشی و همچنین تبریک به بچه‌های ماست (رادین، حسن و نیما).
برای پاسخ به این پرسش با هم آمار المپیاد فیزیک امسال را نگاه می‌کنیم:
        ۱. از استان   اصفهان  تنها یک نفر مدال آورد ( رادین رئیسی)
       ۲. از استان   لرستان   تنها یک نفر مدال آورد (حسن مظفری)
      ۳. از استان   اردبیل    تنها یک نفر مدال آورد ( نیما نوری)
در بین مدال‌های طلا ۹ نفر از شهر تهران و یک نفر از خراسان رضوی (مشهد) طلا گرفته بودند.
حالا به صورت کلی تر مرحله‌ی دوم همه المپیادها (ریاضی، کامپیوتر، شیمی و نجوم) و دوره چهل المپیاد فیزیک را نگاه می‌کنیم (در مجموع ۳۰۵ نفر):
        ۱. از استان  لرستان  تنها یک نفر مرحله دوم قبول شد.
       ۲. از استان  اردبیل    تنها دو نفر مرحله دوم قبول شدند.
همین آمار نشان می‌دهد که رزونانس توانسته بچه های مستعدی را پیدا کند که خیلی وقت بود از جامعه آماری المپیاد حذف شده بودند. درست است که ما در سال اول نتوانستیم مدال طلا بگیریم ولی همین قدر که از 8 دانش پژوه ما ۳ نفر مدال کسب کردند نشان می‌دهد در سال اول تاسیس‌مان توانستیم کاری کنیم که خیلی از رقیبان‌ما قادر نبودند امسال انجام دهند چه برسد به اولین سال تاسیسشان!!!
این پیام برای تبلیغ نیست، برای زنده و پرامید نگه داشتن فکری‌هایی است که می‌خواهند المپیاد بخوانند و از خواندن مفاهیم عمیق فیزیک لذت می‌برند، هر چند که سالیان درازی‌ست که به حال خود رها شده‌اند.